हनोई। भारतको प्रतिव्यक्ति स्टिल खपत विश्वव्यापी औसत भन्दा उल्लेखनीय रूपमा कम छ। जसले वृद्धिको लागि महत्त्वपूर्ण ठाउँको सङ्केत गर्दछ। उदाहरणका लागि, चीनको निर्माण बूमको शिखरमा प्रतिव्यक्ति स्टिल खपत वार्षिक रूपमा लगभग ६०० किलोग्राम थियो। भारतले हाल प्रतिव्यक्ति लगभग ९० किलोग्राम खपत गर्दछ - रेलवे, राजमार्ग, सहरी ट्रान्जिट प्रणाली र नवीकरणीय ऊर्जा पूर्वाधारमा लगानीद्वारा सङ्कुचित भइरहेको खाडल।

भारतको माग प्रोफाइल किन बढी दिगो
भारतको उदीयमान स्टिल माग चक्र र चीनको पुरानो चक्र बीचको एक महत्त्वपूर्ण तर कम अनुमान गरिएको भिन्नता माग चालकहरूको विविधता हो। चीनको स्टिल बूम धेरै हदसम्म सम्पत्ति-केन्द्रित थियो, जसले गर्दा त्यो एक क्षेत्र पुनः प्राप्ति हुँदा उच्च वृद्धि र महत्त्वपूर्ण जोखिम दुवै निम्त्यायो।आसियानको मागलाई सन्तुलनमा राख्दै विश्वव्यापी स्टिल भारततिर फर्किरहेको छ।

यद्यपि, भारतको स्टिल माग वृद्धि पूर्वाधार, निर्माण र ऊर्जा सङ्क्रमण क्षेत्रमा खण्डित छ, जसले यसलाई एकल क्षेत्रको मन्दीको लागि संरचनात्मक रूपमा बढी लचिलो बनाउँछ। बीएचपी र रियो टिन्टो जस्ता प्रमुख खानी उद्योगहरूका अनुसार, भारतलाई यसको विविध माग आधारको कारणले स्टिल वृद्धिको अर्को लहरको चालक मानिन्छ।

भारतको स्टिल उद्योग पनि धेरै हदसम्म ब्लास्ट फर्नेसमा आधारित छ, जसको अर्थ यसले स्क्र्याप-इन्धनयुक्त इलेक्ट्रिक आर्क फर्नेसहरूमा भर पर्नुको सट्टा फलाम अयस्क र धातुकर्म कोइलालाई आफ्नो प्राथमिक फिडस्टकको रूपमा प्रयोग गर्दछ। यो फलाम अयस्क निर्यातकर्ताहरूको लागि प्राविधिक आवश्यकता हो: ब्लास्ट फर्नेस स्टिल उत्पादनलाई प्रत्येक टन समाप्त स्टिलको लागि महत्त्वपूर्ण अयस्क इनपुट चाहिन्छ, जसले भारतलाई अस्ट्रेलियाली र ब्राजिलियन फलाम अयस्क उत्पादकहरूको लागि उच्च-गुणस्तरको माग प्रतिस्थापन बनाउँछ।

भारतको प्रमुख ब्लास्ट फर्नेस आधारको अर्थ भारतीय स्टिल निर्माण क्षमतामा थपिएको प्रत्येक नयाँ टनले केवल बिजुली खपत मात्र होइन तर वास्तविक समुद्री फलाम अयस्क आयात माग पनि उत्पन्न गर्दछ। यो संरचनात्मक विशेषताले भारतको माग वृद्धि कथालाई केही अन्य उदीयमान बजारहरू भन्दा फरक, फलाम अयस्क व्यापार मात्रासँग प्रत्यक्ष रूपमा जोडिएको बनाउँछ।

आसियानको वितरित स्टिल माग वृद्धि
दक्षिण पूर्वी एसियाको कुल स्टिल माग आगामी दशकमा वर्तमान स्तरबाट लगभग दोब्बर हुने अनुमान गरिएको छ, जुन धेरै अर्थतन्त्रहरूमा द्रुत औद्योगिकीकरणद्वारा सञ्चालित छ। चीनको केन्द्रित मागको विपरीत आसियानको वृद्धि विभिन्न क्षेत्राधिकारहरूमा वितरित गरिएको छ। जहाँ माग प्रोफाइलहरू भिन्न हुन्छन्, फलाम अयस्क निर्यातकर्ताहरूको लागि एकाग्रता जोखिम कम गर्दछ र अधिक विविध ग्राहक आधार सिर्जना गर्दछ।

आसियानका प्रमुख अर्थतन्त्रहरूले यो विस्तार
भियतनाम: निर्यात-उन्मुख उत्पादन विस्तार, विशेष गरी इलेकट्रोनिक्स र कपडाहरूमा, औद्योगिक र रसद सुविधाहरूमा प्रयोग हुने फ्ल्याट स्टिलको लागि स्थिर माग उत्पन्न गर्दै छ।

इन्डोनेसिया: घरेलु पूर्वाधार लगानी, उदीयमान निकल-एकीकृत स्टिल उद्योगसँग मिलेर, अद्वितीय माग गतिशीलता सिर्जना गर्दछ। इन्डोनेसियाको डाउनस्ट्रीम निकल प्रशोधन महत्त्वाकाङ्क्षाहरू ठूलो स्टिल क्षमता विस्तारसँग जोडिएका छन्।

फिलिपिन्स: सहरी पूर्वाधार लगानी र आवासीय निर्माणले लामो स्टिल उत्पादनको मागलाई समर्थन गरिरहेको छ, रेमिट्यान्सद्वारा इन्धन गरिएको उपभोक्ता खर्चद्वारा समर्थित।

थाइल्याण्ड: अटोमोटिभ उत्पादन र औद्योगिक उत्पादनले फ्ल्याट स्टिल खपतलाई समर्थन गरिरहेको छ र क्षेत्रीय उत्पादन केन्द्रको रूपमा देशको स्थितिले निरन्तर पुँजी लगानीलाई आकर्षित गरिरहेको छ।

मुख्य धारा बजार टिप्पणीमा व्यापक रूपमा छलफल नगरिएको एउटा कारक भनेको आसियानको उत्पादन-सञ्चालित स्टिलको माग कति हदसम्म प्रत्यक्ष विदेशी लगानी प्रवाहसँग जोडिएको छ भन्ने हो। भियतनाम, इन्डोनेसिया र फिलिपिन्समा आफ्नो आपूर्ति शृङ्खला विविधीकरण गर्ने कम्पनीहरूले कारखाना, रसद पार्क र औद्योगिक क्षेत्रहरू निर्माण गरिरहेका छन्। जसलाई महत्त्वपूर्ण स्टिल इनपुटहरू आवश्यक पर्दछ। त्यस कारण, फलाम खानीहरूले भारत र आसियानलाई आफ्नो प्राथमिक वृद्धि बजारको रूपमा हाइलाइट गरिरहेका छन् र एफडीआईले क्षेत्रीय स्टिल मागको प्रमुख सूचकको रूपमा काम गरिरहेको छ।