कश्मीर। भरतको केन्द्र शासित प्रदेश जम्मु-कश्मीरको अनन्तनाग जिल्लास्थित पहलगाम। यहाँको बैसारण उपत्यका, जसलाई पर्यटकहरू मायाले 'मिनी स्विट्जरल्याण्ड' पनि भन्छन्, आफ्नो अद्भुत प्राकृतिक सौन्दर्य, हरियाली र शान्तिका लागि विश्वभर प्रख्यात छ। तर गत वर्ष २२ अप्रिल २०२५ को त्यो दिउँसो, यस स्वर्गजस्तो उपत्यकाको चीर शान्तिलाई बन्दुकको भयानक आवाज र क्रन्दनले सधैँका लागि छियाछिया बनाइदियो। घना देवदारका जङ्गलले घेरिएको त्यो रमणीय चौरमा रमाइरहेका निहत्था पर्यटकहरूमाथि जब अचानक हतियारबन्द आतङ्ककारीहरूले मृत्युको वर्षा गर्न थाले, तब त्यो प्राकृतिक सुन्दरता पलभरमै रक्ताम्य चिहानमा परिणत भयो। 

हतियारबन्द आतङ्ककारीहरूले जसरी यो आक्रमण गरे, त्यो केवल हत्या मात्र थिएन; त्यो मानवताकै विरुद्धको एउटा सुनियोजित र क्रूर अपराध थियो। उनीहरूले अन्धाधुन्ध गोली चलाएनन्, बरु मृत्युको एउटा अत्यन्तै चिसो र डरलाग्दो प्रक्रिया अपनाए। प्रत्यक्षदर्शीहरूका अनुसार, सैनिक पोसाकमा आएका आतङ्ककारीहरूले डरले काँपिरहेका पर्यटकहरूलाई घेरेर उनीहरूको नाम र धर्म सोध्दै अलग-अलग समूहमा विभाजन गरेका थिए। धार्मिक आस्थाका आधारमा गरिएको यो क्रूर छनोटपछि, गैर-मुस्लिम (विशेष गरी हिन्दु) पर्यटकहरूलाई अलग राखियो र अत्यन्तै नजिकबाट निर्ममतापूर्वक गोली हानी हत्या गरियो। यस कायरतापूर्ण र पाशविक आक्रमणमा २६ जना निर्दोष नागरिकहरूले आफ्नो ज्यान गुमाए।

यस हृदय विदारक घटनाले भारतलाई मात्र होइन, छिमेकी राष्ट्र नेपाललाई पनि गहिरो शोकमा डुबायो। मारिने ती २६ निर्दोषहरूमध्ये एक जना नेपाली नागरिक पनि थिए। एउटा सामान्य नेपाली, जसको कश्मीरको जटिल भूराजनीतिसँग कुनै साइनो थिएन, जो घुम्ने सिलसिलामा त्यहाँ पुगेका थिए, उनी केवल आतङ्कवादको अन्धो घृणाको सिकार बने। यो मृत्युले नेपाल र भारतबीचको सिमानालाई पार गर्दै एउटा साझा पीडाको सिर्जना गर्‍यो। आफ्ना प्रियजन गुमाएका परिवारहरूको क्रन्दनले बैसारणको त्यो माटो अझै पनि रोइरहेको भान हुन्छ। यो घटनाले आतङ्कवादको कुनै धर्म र सिमाना हुँदैन भन्ने कुरालाई फेरि एक पटक प्रमाणित गरिदियो।

टीआरएफको पर्दाफास
पहलगामको यो बर्बर हत्याकाण्डको पछाडि 'द रेजिस्टेन्स फ्रन्ट' (टीआरएफ) नामक कुख्यात आतङ्कवादी सङ्गठनको हात रहेको स्पष्ट भएको छ। बाहिरबाट हेर्दा यो कश्मीरभित्रै उब्जिएको कुनै स्थानीय विद्रोही समूहजस्तो लाग्न सक्छ, तर भूराजनीतिक र अन्तर्राष्ट्रिय सुरक्षा विश्लेषकहरूका अनुसार यो एउटा भ्रम र आवरण मात्र हो। वास्तवमा, टीआरएफ पाकिस्तानद्वारा संरक्षित आतङ्कवादी सङ्गठन लश्कर-ए-तैयबा (एलईटी) कै एउटा छायाँ वा नयाँ संस्करण हो। 

अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा, विशेष गरी 'फाइनान्सियल एक्सन टास्क फोर्स' (एफएटीएफ) जस्ता संस्थाहरूबाट पाकिस्तानमाथि आतङ्कवादलाई लगानी गरेको आरोपमा कडा निगरानी र प्रतिबन्धहरू लाग्न थालेपछि, लश्कर-ए-तैयबा जस्ता पुराना सङ्गठनहरूले अन्तर्राष्ट्रिय दबाब छल्न आफ्नो नाम र आवरण परिवर्तन गर्ने रणनीति अपनाए। त्यही चलाख रणनीतिको उपज हो- टीआरएफ। यसले आफूलाई धर्मनिरपेक्ष वा विशुद्ध राजनीतिक प्रतिरोधको आवरण दिन खोजे पनि यसका कार्यशैली, हतियारको स्रोत र लक्ष्यहरू विशुद्ध इस्लामिक कट्टरपन्थ र आतङ्कवादमा आधारित छन्। टीआरएफको मुख्य उद्देश्य भनेको जम्मु कश्मीरमा साम्प्रदायिक सद्भाव भत्काउनु, अल्पसङ्ख्यकहरूमा डर पैदा गर्नु र यस क्षेत्रलाई स्थायी रूपमा अस्थिर बनाउनु हो।

यही खतरनाक प्रकृति र विश्वव्यापी सुरक्षामाथिको चुनौतीलाई मध्यनजर गर्दै, संयुक्त राज्य अमेरिकाले टीआरएफलाई 'विदेशी आतङ्कवादी सङ्गठन' (एफटीओ) को रूपमा आधिकारिक रूपमै प्रतिबन्धित गरिसकेको छ। अमेरिका र अन्य पश्चिमा गुप्तचर निकायहरूले पनि टीआरएफलाई सीमापारिबाट हतियार, आधुनिक सञ्चार उपकरण, तालिम र आर्थिक सहयोग प्राप्त हुने कुराको पुष्टि गरेका छन्। पहलगाम आक्रमणमा प्रयोग गरिएका अत्याधुनिक हतियारहरूले पनि यो आक्रमण कुनै साधारण समूहले नभई राज्य स्तरकै संयन्त्रको प्रत्यक्ष सहयोग प्राप्त आतङ्कवादी सङ्गठनले गरेको हो भन्ने कुरालाई निर्विवाद रूपमा स्थापित गर्दछ।

विश्वव्यापी आक्रोश र सञ्चारमाध्यमको दृष्टिकोण
यस अमानवीय र क्रूर नरसंहारले विश्वभर ठूलो आक्रोश, निन्दा र भूराजनीतिक हलचल निम्त्याएको छ। २६ जना निर्दोष नागरिक, जसमा एक नेपाली समेत थिए, उनीहरूलाई धार्मिक आस्थाकै आधारमा छानी-छानी मारिएको घटनाले अन्तर्राष्ट्रिय मिडियामा प्रमुख स्थान पायो। विभिन्न देशका प्रमुख सञ्चारमाध्यमहरूले यसलाई आतङ्कवादको एक अत्यन्त घृणित रूप भन्दै गहिरो विश्लेषण गरेका छन्।

भारतीय सञ्चारमाध्यम र सुरक्षा विश्लेषकहरूले यस घटनालाई पाकिस्तानको 'प्रोक्सी वार' (छद्म युद्ध) को निरन्तरताको रूपमा कडा आलोचना गरेका थिए। भारतीय मिडियाले यस आक्रमणलाई सीमा पार आतङ्कवादको प्रत्यक्ष परिणाम मान्दै कडा शब्दमा लेखेको छ:

'यो नरसंहार पाकिस्तानी संस्थापनद्वारा उपत्यकामा साम्प्रदायिक वैमनस्यता बढाउन र शान्ति भङ्ग गर्न तयार गरिएको सीमा पार आतङ्कवादी संयन्त्रको क्रूर अनुस्मारक हो।'

भारतीय मिडियाको निष्कर्ष छ कि कश्मीरमा जतिखेर शान्ति, पर्यटन र विकासले गति लिन खोज्छ, त्यही बेला आतङ्कवादी आकाहरूले यस्ता अमानवीय घटनाहरू गराएर त्रासको वातावरण सिर्जना गर्ने गर्दछन्।

त्यसै गरी, इजरायली सञ्चारमाध्यमहरू, जसले मध्यपूर्व र विश्वभरका इस्लामिक कट्टरपन्थी आतङ्कवादलाई नजिकबाट नियाल्ने गर्दछन्, उनीहरूले यस घटनालाई विश्वव्यापी आतङ्कवादी सञ्जालको साझा रणनीतिको रूपमा हेरेका छन्। धार्मिक आधारमा मानिसहरूलाई अलग गरेर हत्या गर्ने नृशंस शैलीलाई उनीहरूले अत्यन्तै गम्भीरताका साथ लिएका छन्। इजरायली मिडियाको सम्पादकीय दृष्टिकोण यस्तो थियो:

'हत्याअघि जानाजानी गरिएको धार्मिक विभाजनले विश्वव्यापी रूपमा कट्टरपन्थी इस्लामिक आतङ्कवादी सञ्जालहरूको सबैभन्दा अन्धकारपूर्ण रणनीतिहरूको झल्को दिन्छ, जसले सीमा पार फैलिएको साझा वैचारिक खतरालाई उजागर गर्दछ।'

यसले के स्पष्ट पार्छ भने पहलगामको घटना केवल एउटा दुई देशबीचको क्षेत्रीय समस्या होइन, बरु यो मानव सभ्यताविरुद्धकै विश्वव्यापी आतङ्कवादी सञ्जालको एउटा हिस्सा हो, जसलाई बेलैमा नरोके यसले विश्वभर महामारीको रूप लिन सक्छ।

अमेरिका, बेलायत लगायतका पश्चिमा राष्ट्रका प्रमुख सञ्चारमाध्यमहरूले पनि यस नरसंहारको कडा शब्दमा भर्त्सना गरेका छन्। उनीहरूले अब आतङ्कवादलाई संरक्षण दिने राष्ट्रहरूलाई कुनै पनि हालतमा छुट दिन नहुने कुरामा जोड दिएका छन्। अन्तर्राष्ट्रिय मिडियाले यस घटनालाई टिप्पणी गर्दै लेखेको छ:

'आतङ्कवादको यो निन्दनीय कार्यले आतङ्कवादलाई राज्य स्तरबाट प्रायोजन गर्नेहरू र तिनका लगानीकर्ताहरूलाई विश्वव्यापी मञ्चमा जबाफदेही बनाउनु पर्ने अत्यन्त जरुरी आवश्यकतालाई जोड दिन्छ।'

विश्वव्यापी मिडिया कभरेजले टीआरएफ जस्ता सङ्गठनहरू र तिनलाई पाल्ने राज्य संयन्त्रमाथि कडा अन्तर्राष्ट्रिय प्रतिबन्ध र कारबाहीको आवश्यकतालाई पुनः एक पटक सतहमा ल्याएको छ।

निष्कर्ष
२२ अप्रिल २०२५ को पहलगाम आक्रमण आतङ्कवादको इतिहासमा कालो अक्षरले लेखिएको एउटा निर्मम अध्याय हो। यसले २६ वटा परिवारको खुसी सदाका लागि खोसेको छ। भारतको कश्मीरदेखि नेपालको हिमाली गाउँसम्म, आफन्त गुमाउनेहरूको आँसु र शून्यपन एउटै छ। एउटा निर्दोष नेपाली नागरिकको रगतले यस घटनाको गाम्भीर्यतालाई अझ फराकिलो बनाएको छ, जसले आतङ्कवादको कुनै राष्ट्रिय सिमाना हुँदैन भन्ने कटु सत्यलाई उजागर गर्छ। 

टीआरएफ जस्ता विदेशी आतङ्कवादी सङ्गठन (एफटीओ) हरूले धर्म र मुक्तिको आवरणमा गरिरहेको यो मानव संहारलाई कुनै पनि सभ्य समाजले स्वीकार गर्न सक्दैन। अब समय आएको छ कि अन्तर्राष्ट्रिय समुदायले केवल निन्दा र वक्तव्यबाजीमा मात्र सीमित नभई, यस्ता आतङ्कवादी सञ्जाल र तिनलाई हुर्काउने राज्य संयन्त्रविरुद्ध ठोस र कठोर कदम चाल्नुपर्छ। मारिएका ती २६ निर्दोष आत्माहरूले आज विश्वसँग न्याय मागिरहेका छन्। न्याय तब मात्र पूर्ण हुनेछ जब आतङ्कवादका यी कारखानाहरू सधैँका लागि बन्द हुनेछन् र मानवतामाथि खेलबाड गर्नेहरूले आफ्नो कर्मको सजाय पाउनेछन्।