बेइजिङ। अप्रिल २०२५ मा, मुख्य भूमि चीनका विभिन्न क्षेत्रहरूमा अस्पष्ट र अचानक मृत्युका रिपोर्टहरू शान्त तर स्थिर रूपमा देखा पर्दै आएका छन्। द इपोक टाइम्ससँग साझा गरिएका विवरणहरू अनुसार, ग्वाङ्डोङ, हेनान, लियाओनिङ र सिचुआन जस्ता टाढाका प्रान्तहरूका बासिन्दाहरूले बिरामीको कुनै पूर्व लक्षण बिना नै कहिलेकाहीँ सार्वजनिक रूपमा, प्रायः घरमा मानिसहरू अप्रत्याशित रूपमा ढल्ने घटनाहरूमा वृद्धि भएको वर्णन गरिरहेका छन्।

यी चिन्ताजनक प्रवृत्तिहरूले कोभिड-१९ महामारीको धक्का र तनावग्रस्त सार्वजनिक स्वास्थ्य प्रणालीबाट पहिले नै थकित समुदायहरूमा चिन्ता फैलाइरहेका छन्। चिनियाँ अधिकारीहरूले आधिकारिक रूपमा यो घटनालाई स्वीकार नगरे पनि, प्रत्यक्ष साक्षीहरू, सेन्सरशिपबाट बच्न सफल सामाजिक सञ्जाल क्लिपहरू र कडा रूपमा बाँधिएका छिमेकीहरू भित्रका कानाफूसीहरूबाट यो घटनालाई सङ्कलन गरिएको छ। सही मापन अझै पत्ता नलागे पनि चिन्ताको आवाज चर्को हुँदै गइरहेको छ।

एउटा ढाँचा देखा
अप्रिलको अन्त्यतिर झेङझाउकी एक विश्वविद्यालयकी विद्यार्थीले उनका दुई प्राध्यापक - स्वस्थ र मध्यम उमेरका एक हप्ता भित्र अचानक मृत्यु भएको रिपोर्ट गरिन्। उनीहरू दुवै जनालाई दीर्घकालीन रोगको इतिहास थिएन र दुवै जना चेतावनी बिना नै बेहोस भएको बताइएको छ। "उनी एक दिन यहाँ थिए, सधैँ जस्तै पढाउँदै र अचानक उनी गए," विद्यार्थीले भने। "यसबारे आधिकारिक रूपमा कसैले पनि कुरा गर्दैनन् तर सबै जना डराएका छन्।"

अर्को घटनामा, ग्वाङ्झाउमा एक बस चालक ट्र्याकबाट खसेको बताइएको छ। जसले गर्दा सामान्य दुर्घटना भयो तर कुनै पनि यात्रु घाइते भएनन्। करिब ५० वर्षका  चालकलाई नजिकैको अस्पताल पुर्‍याउँदा मृत घोषित गरिएको थियो।

अचानक, अस्पष्ट मृत्युका यस्तै कथाहरू साना सहरहरूमा पनि देखा परेका छन्। प्रायः मौनतामा ढाकिएका छन्, स्थानीय अधिकारीहरूले न्यूनतम वा अस्पष्ट स्पष्टीकरणहरू दिएका छन्।

माथिबाट मौनता
चीनका धेरै संवेदनशील मुद्दाहरू जस्तै यी मुद्दाहरूको बारेमा जानकारी स्वतन्त्र रूपमा प्रमाणित गर्न गाह्रो छ। राज्य सञ्चालित मिडिया यस विषयमा मौन छन् र स्थानीय समाचार संस्थाहरूले मृत्युदरमा कुनै उल्लेखनीय वृद्धि भएको रिपोर्ट गरिरहेका छैनन्।

अस्पताल र शव गृहहरूलाई सम्पर्क गर्दा, तिनीहरूले टिप्पणी गर्न वा कुनै असामान्य गतिविधि नभएको दाबी गर्न अस्वीकार गर्छन्।

यद्यपि, अस्पतालको आन्तरिक सञ्चारका स्क्रिनसटहरू अज्ञात खाताहरू मार्फत चुहावट भएका छन्। हृदयाघात, स्ट्रोक र अस्पष्ट हृदयाघातमा वृद्धि भएको सङ्केत गर्दछ।

यी कागजातहरूमा प्रयोग गरिएको भाषा सतर्क, क्लिनिकल छ र कुनै पनि व्यापक निष्कर्षलाई बेवास्ता गर्दछ। तर सन्देशलाई बेवास्ता गर्न गाह्रो छ: केही ठिक छैन।

आधिकारिक मौनताले छोडेको शून्यता, अपेक्षा गरिएझैँ, अनुमानले भरिएको छ।

केही मानिसहरू श्वासप्रश्वास सम्बन्धी भाइरसहरूको पुनः उदय वा उत्परिवर्तनबाट डराउँछन्। अरूले कोभिडको दीर्घकालीन प्रभावहरूलाई औँल्याउँछन्। जसले सुझाव दिन्छ कि अचानक मृत्यु पहिलेको सङ्क्रमणबाट लामो समयदेखि ढिलाइ भएको जटिलता हुन सक्छ।

एन्क्रिप्टेड प्लेटफर्महरूमा फैलिएको एउटा अँध्यारो सिद्धान्तमा दूषित औषधिहरू वा खोपहरूबाट हुने साइड इफेक्टहरू समावेश छन्। यद्यपि यी मध्ये कुनै पनि दाबी पुष्टि भएको छैन।

थकित र अविश्वासी जनता
सरकारी बयानहरूमाथिको विश्वास कमजोर भएको बेला यो पछिल्लो बेचैनीको लहर आएको हो। धेरै नागरिकहरूलाई २०१९ को अन्त्य र २०२० को सुरुवातमा कोभिड-१९ प्रकोपको सुरुवाती दिनहरू याद छन्। जब प्रारम्भिक प्रसारलाई अस्वीकार गरिएको थियो। सूचना दिनेहरूलाई चुप लगाइएको थियो र डेटालाई कडाइका साथ नियन्त्रण गरिएको थियो।

त्यो विरासत बिर्सिएको छैन र धेरैका लागि यसले अब अफवाहहरू प्रशोधन गर्ने र मौनतालाई समान रूपमा असर गर्छ। "मानिसहरूले अब समाचारमा विश्वास गर्दैनन्," चोङकिङका एक सेवा निवृत्त शिक्षकले भने। "यदि सरकारले सबै ठिक छ भन्छ भने तपाईँ चिन्ता गर्न थाल्नुहुन्छ।"

समस्या केवल रोगको डर मात्र होइन; यो यसको वरिपरिको अनिश्चितता र अस्पष्टता हो। केही क्षेत्रहरूमा, अन्त्येष्टि गृहहरूले लामो समयसम्म काम गरिरहेको बताइएको छ र शव दाह गृहहरूको बुकिङमा वृद्धि भएको छ।
परिवारहरूले शान्त र द्रुत स्मारकहरू आयोजना गरिरहेको बताइएको छ। केहीले सुरक्षाको लागि ठूला जमघटहरूबाट बच्न सरकारी "सिफारिसहरू" उद्धृत गर्दै यो तर्क लकडाउन-युगको औचित्यलाई प्रतिध्वनि गर्दछ।

सामाजिक सञ्जालको भूमिका
चीनको डिजिटल स्पेसमा कडा नियन्त्रणको बाबजुद पनि छोटो भिडियो र लिखित पोस्टहरू अझै पनि प्रसारित भइरहेका छन्। यद्यपि छोटो समयको लागि मेट्रो स्टेशन, मल वा व्यस्त फुटपाथमा मानिसहरू लडेको देखाउने क्लिपहरू देखा पर्ने बित्तिकै हटाइन्छ।

तैपनि, तिनीहरूले छाप छोड्छन् र यी क्षणहरूको स्क्रिनसटहरू च्याट समूहहरू र वैकल्पिक प्लेटफर्महरूमा सुरक्षित गरिन्छन्।
सामाजिक सञ्जाल, यद्यपि सेन्सर गरिएको छ। एक मात्र ठाउँ हो जहाँ बासिन्दाहरूले आफ्ना चिन्ताहरू व्यक्त गर्न, ढाँचाहरू जोड्न र चेतावनीहरू साझा गर्न सक्छन्।

यस सन्दर्भमा, डिजिटल भूमिगतले एक प्रकारको समानान्तर प्रेसको रूपमा काम गर्छ। एउटा यस्तो ठाउँ जहाँ राज्यका कथाहरू मौन पार्दा डर व्यक्त गरिन्छ।

केही प्रयोगकर्ताहरूले व्यक्तिगत ब्लग र सन्देश बोर्डहरूमा अचानक मृत्युलाई ट्र्याक गर्न थालेका छन्। क्षेत्र र शङ्कास्पद कारण अनुसार वर्गीकरण गर्दै यी अनौपचारिक नक्साहरू प्राथमिक र अप्रमाणित छन्। तर तिनीहरूको अस्तित्वले नै तिनीहरू बीच के भइरहेको छ भनेर बुझ्ने तीव्र इच्छालाई जोड दिन्छ।

उत्तर नभएका प्रश्नहरू
स्वास्थ्य प्राधिकरणबाट कुनै केन्द्रीय स्पष्टीकरण छैन। अचानक मृत्युमा भएको कथित वृद्धिको बारेमा कुनै अनुसन्धानको घोषणा गरिएको छैन। त्यसैले बासिन्दाहरूले आफ्नै निष्कर्ष निकाल्न बाँकी छन्। चीन जस्तो कडा नियन्त्रित वातावरणमा, मौनतालाई समस्याको अनुपस्थितिको रूपमा व्याख्या गरिँदैन। यसलाई प्रायः समस्या गम्भीर छ भन्ने सङ्केतको रूपमा हेरिन्छ। यस क्षणको त्रासदी केवल मृत्युमा मात्र नभई वरपरको वातावरणमा पनि छ।

शङ्का, अस्पष्टता र सामूहिक मनोवैज्ञानिक थकान। जब शोक मनाउने कार्य पनि राजनीतिक रूपमा संवेदनशील हुन्छ। तब सत्य र जनताको मानसिक शान्ति सबैभन्दा बढी पीडित हुन्छ। अहिलेको लागि परिवारहरू शान्त स्वरमा शोक मनाउँछन्। समुदायहरूले कानाफूसीमा अनुमान लगाउँछन् र राष्ट्र कहिल्यै नआउन सक्ने जवाफहरूको प्रतीक्षामा छ।